Tę samą gramatykę operatorów umieszczono w kilku uznanych wzorach. To miejsca implementacji, nie niezależne potwierdzenia.
Ścieżka gęstości źródłowej równania Poissona
Model bazowy:
Rozszerzone źródło obejmujące wyłącznie halo:
Tylko X = rho_halo. BCG, gaz, całkowita konwergencja i skumulowana masa rzutowana nie są wygładzane w poprawnej implementacji B2.
Ścieżka konwergencji soczewkowania
Diagnostyka transferu map HFF wykorzystywała natomiast mapę wskazanego zespołu docelowego jako X i porównywała ją z dwoma innymi publicznymi produktami zespołów modelujących; jest to test zgodności produktów modelowych, a nie zdekomponowana fizyczna funkcja wiarygodności halo.
Ścieżka NFW / profilu halo
Przebiegi SIDM Concerto porównują ten rozszerzony profil CDM/NFW z dopasowanym publicznym parametrycznym profilem referencyjnym z rdzeniem/SIDM. Ponieważ każdy operator dolnoprzepustowy usuwa centralne ostrze gęstości, kierunek zmiany jest mechanicznie korzystny; dopasowane kontrole są niezbędne.
Ścieżka Jeansa
Zachowane zostaje standardowe sferyczne równanie Jeansa:
Adapter dla karłowatych galaktyk sferoidalnych działa wyłącznie na trójwymiarową gęstość halo NFW:
Nie dodaje się osobnej, swobodnej mapy reszt, a gwiazdowy znacznik/masa nie podlega splotowi. Kalibracja na zbiorze rozwojowym wybrała f=0; wymuszony niezerowy wariant diagnostyczny był nieznacznie niekorzystny dla obu galaktyk ze zbioru odłożonego. Pełne szczegóły znajdują się w JEANS_DSPH_ADAPTER.md.
Ponowny przebieg oparty bezpośrednio na formalnych danych źródłowych
Późniejszy przebieg zastosował dokładnie to samo bezpośrednie równanie ze źródłem gęstości do Draco i Ursa Minor. Tożsamości tych galaktyk były już ujawnione podczas prac nad zastąpionym później wewnętrznym prototypem, więc wynik nadal pozostaje wynikiem po ekspozycji. Wykorzystano w nim
i wstawiono M_perp bezpośrednio po prawej stronie równania Jeansa. Nie zastosowano
projekcji odpowiedzi. Polityka bezpieczna dla etapu rozwojowego ponownie wybrała f=0; uprzednio
zamrożona diagnostyka z wartością niezerową dała niewielki wynik łączny
delta chi-square = -0.001159399 (0.005077%), przy obu różnicach dla galaktyk
ujemnych. To diagnostyka z bezpośrednim źródłem przeprowadzona po ujawnieniu danych, a nie nowy dowód ani
istotna poprawa. Zobacz
JEANS_DSPH_FORMAL_SOURCE_CORRECTIVE.md.
Ścieżka prędkości kołowej SPARC
Dla galaktyki SPARC stały wkład barionowy wynosi
Model bazowy dla każdej galaktyki to
Wspólny adapter równania wiąże skalę jądra 3D ze zmierzoną długością skalową dysku:
Wspólną polityką wybraną na etapie rozwoju była f = 1.0, eta = 0.125, zamrożona
przed oceną na próbie odłożonej. Działa ona na 3D gęstości samego halo. Każda galaktyka nadal
otrzymuje własne bazowe dopasowanie NFW z parametrami pomocniczymi, więc ta ścieżka testuje transfer
wspólnego adaptera, a nie czyste przewidywanie od początku do końca.
Ścieżka równowagi hydrostatycznej X-COP
Zachowano kanoniczne równanie równowagi hydrostatycznej oparte na ciśnieniu elektronowym:
Opublikowana hydrostatyczna masa NFW X-COP jest bazową całkowitą masą grawitującą. Składnik ciemnego halo rekonstruuje się jako
i tylko ten składnik podlega trójwymiarowej redystrybucji:
Zwiększona masa używana po niezmienionej prawej stronie równania hydrostatycznego wynosi
Nie stosuje się przybliżenia opartego na rzutowanej kappie, wygładzania całego profilu ani transformacji
w przestrzeni odpowiedzi. Wybrana na zbiorze rozwojowym wspólna reguła miała postać
f=1.0, d=0.01 R500 i została ustalona przed oceną trzech gromad
ze zbioru odłożonego. Tutaj f=1.0 jest punktem końcowym zastąpienia całego profilu profilem wygładzonym w
zadeklarowanej rodzinie operatorów, a nie wcześniejszą częściową mieszaniną f=0.30. Zobacz
XCOP_HYDROSTATIC_DIRECT_FORMAL.md.
Program C Ścieżka Friedmanna/płynu tła — inny człon
Reprezentuje to rho_perp(a) = rho_perp,0 a^-q, przy w_perp = -1 + q/3. Nie jest to operator redystrybucji w gromadach i jest raportowane oddzielnie. Zapisany test wstępny H(z) wykazał praktycznie brak poprawy chi-kwadrat i gorsze kryteria informacyjne.
Równanie Einsteina — wyłącznie pojemnik/projekt
Poprawna implementacja kowariantna musi zachowywać całkowitą energię i pęd oraz redukować się do ustalonego operatora słabego pola. To repozytorium nie twierdzi, że zaimplementowano lub zweryfikowano kompletny kowariantny T_perp_eff. Równanie Einsteina pozostaje formalnym kontenerem i ścieżką projektową.