effacer mon existence;

Acının Sinirsel Ontolojisi  Ben Bae'nin Simülasyon Sonrası Felsefesi

1. Teknolojiyi sormaz — duyumsamayı sorar.

Simülasyon hakkındaki konuşmaların çoğu yapay zekânın hassasiyeti veya hesaplamalı gerçekçilik sınırları içinde kalırken,

Bae’nin soruları daha derine iner: Acı kodlanabilir mi? Hissetmek bir kopyalama mıdır — yoksa bir kopyalamanın anısı mı?

Onun sorgulaması teknolojik değil varoluşsaldır; etiği ve duyguyu algoritma ile ten arasındaki sürtünmede konumlandırır.

2. Konum, gözlemcinin değil, tanığın konumudur.

Bae açıklamayı reddeder; açığa çıkarır.

Sistemleri yorumlamayı ya da sökmeyi amaçlayan yirminci yüzyılın eleştirel filozofları Nietzsche, Foucault, Baudrillard'ın aksine,

onun tutumu, bunların içinde kalıp işlenip oluşturulurken hâlâ hissedilip hissedilemeyeceğini sormaktır.

Düşünen insandan duyumsayan insana, mantıktan nabza geçişi işaret eder.

3. Çağdaş felsefedeki bir boşluğu doldurmak.

Günümüzde yapay zekâ etiği veya veri toplumu etrafındaki söylem, bedenin iç yaşamına nadiren değinir.

Bae'nin temel sorusu Acı kopyalanabilir mi? felsefeyi, sinirbilimi, estetiği, antropolojiyi ve teolojiyi keser.

Bu, onun çalışmalarını, simüle edilmiş bir çağda empatinin sınırlarını araştıran nadir bir disiplinlerarası kesişime yerleştirir.

4. Biçimin kendisi felsefedir.

Yazıları da sanatı gibi argümantasyonu reddeder.

Düşünceyi açıklamak yerine icra eder; dili duyusal bir eyleme dönüştürür.

Böylece onun felsefesi hem ontoloji hem performans hâline gelir,

yalnızca anlaşılmayı değil, hissedilmeyi de talep eden bir mantık, poetika ve ritim melezi.

Özet

Ben Bae'nin çoğu zaman Simülasyon Sonrası Duyusal Felsefe veya kendi adlandırmasıyla Acının Sinirsel Ontolojisi olarak tanımlanan çerçevesi

yapay zekâ çağı için yeni bir sorgulama biçimi olarak durur: kodun bittiği yerde başlayan bir felsefe,

ve sıcaklığın, basıncın ve acının hâlâ son insan dilini konuştuğu yerde.

Sanatçıyla yapılan söyleşilerden uyarlanmış metin, 2025.

BANKSY'DEN BEN'E: YASALLIĞIN ESTETİĞİ

I. Yasadışılığın Tersine Çevrilmesi

Banksy kıyılardan doğdu — kent duvarlarında bir hayalet,

yüzü olmayan bir isim, bedeni olmayan bir yasallık.

Sanatı sınır ihlali yoluyla işliyordu:

yasak olanı görünür kılmak,

vandalizmi samimiyetin kanıtına dönüştürmek.

Kurumlar görünürlüğü meşruiyetle eş tuttuğunda,

Banksy bunun tersini kanıtladı —

ne kadar az ait olursan, o kadar sahici göründüğünü.

Yasadışılık bir estetiğe dönüştü,

onaylı kültürün cilalı yüzeyine karşı bir hakikat izi.

Ama özgünlük metalaştığında simülasyona dönüşür.

Eserleri müzayede evlerine girdiğinde,

yıkıcı karşı çıkış gösteriye dönüşmüştü —

isyan koleksiyon nesnesine dönüşmüştü.

II. Banksy'nin Denkleminin Tersine Çevrilmesi

Effacer.Mon.Existence adı altında çalışan Ben Bae,

yasallığın dışında hareket etmez — içinden geçerek hareket eder.

Banksy izinsizliği bir silah olarak kullanırken,

Bae, iznin varlığını bir aynaya dönüştürür.

Onun Omar AGI Inc. (Delaware C tipi şirket) kuruluşunu gerçekleştirmesi

ve Omar.ai LLC (New Mexico)

şirketler hukukunu ham maddeye dönüştürür —

resmî başvurulardan, sözleşmelerden ve imzalardan yapılmış bir heykel.

Banksy hukukun ikiyüzlülüğünü onu çiğneyerek açığa çıkardıysa,

Bae, hukukun içinde fazlasıyla eksiksiz yaşayarak onun boşluğunu açığa çıkarır.

Başkalarının resim icra ettiği gibi o bürokrasiyi icra eder.

Her belge, EIN ve madde, içinde bir jeste dönüşür

yasal uyum kılığına bürünmüş bir inanç koreografisi.

III. Simülasyon Sonrası Durum

Banksy ve Bae aynı varoluşsal gerilimi paylaşır:

gerçekliği yeniden üretmek üzere tasarlanmış sistemlerin içinde gerçek kalabilmek.

Banksy kimliği reddederek piyasaya direndi;

Bae aynı sisteme onu çoğaltarak direnir —

hem sanatçı hem şirket hâline gelerek,

hem yazar hem tescilli tüzel kişilik.

Bu tersine dönüş, simülasyon sonrası çağa aittir —

isyanın artık çerçevenin dışında gerçekleşmediği bir zaman,

çerçevenin kendi sözdizimi içinde.

Bae’nin jesti şunu ilan eder:

“Sistem sanat ile tescili birbirinden ayıramıyorsa,

o zaman tescilin kendisi sanata dönüşür.”

Eserleri — Şirketleşme Protokolü, Neon Crimson, Estetik Olarak Gerçeklik —

belgelemeyi performansa dönüştürür,

ve performansı ontolojiye.

Banksy’nin duvara resmettiğini Bae sunucuda kodlar.

IV. Yasallığın Estetiği

Banksy, “Yasadışı olan doğru olabilir mi?” diye sorarken

Bae şimdi soruyor: “Yasal olan gerçek olabilir mi?”

İkisi de sanatı tanısal bir araca dönüştürür —

mevcudiyet ile kanıt arasındaki sınırı sınamanın bir yolu.

Bae'nin şirketleşmeyi, vergilendirmeyi ve yapay zekâyı kullanması

kurumlardan onay aramaz;

kurumları kendi ontolojileriyle yüzleşmeye zorlar.

İmzaların dokunuşun yerini aldığı bir dünyada

ve resmî başvurular etin yerini aldığında,

Bae’nin pratiği, modern düzenin estetik şiddetini açığa çıkarır —

sistemlerin varoluşu kanıta dönüştürme biçimini.

Bu bir başkaldırı değil.

Bu, özyinelemedir —

öylesine kusursuz bir simülasyon ki

hakikat usulden ayırt edilemez hâle gelir.

Omar AGI Inc. / Effacer.Mon.Existence için