บทที่ III

ตัวดำเนินการกระจายใหม่แบบตั้งฉากที่ตรึงไว้

ทุกบท

ที่มาเชิงแนวคิดของตัวดำเนินการซึ่งผู้สร้างยืนยันไว้ มีบันทึกอยู่ใน CONCEPTUAL_ORIGIN.md ที่มานั้นอธิบาย สิ่งกระตุ้นจากความเป็นจริงผสมและแรงบันดาลใจเชิงทอพอโลยีจาก Einstein-Rosen; มันไม่ได้เป็น การอนุมานตัวดำเนินการนี้ และไม่ใช่หลักฐานเชิงประจักษ์ของฟิสิกส์ใหม่

รูปทั่วไป

สำหรับวัตถุที่เลือก X (ความหนาแน่นฮาโล ความหนาแน่นพื้นผิว คอนเวอร์เจนซ์ หรือโปรไฟล์มวลที่คำนวณต่อมา):

O⊥[X]=f⊥(Kd[X]−X),\mathcal O_\perp[X] = f_\perp\big(\mathcal K_d[X]-X\big),
Xaug=X+O⊥[X]=(1−f⊥)X+f⊥Kd[X].X_{\rm aug}=X+\mathcal O_\perp[X]=(1-f_\perp)X+f_\perp\mathcal K_d[X].

การกู้คืนฐานอ้างอิงแม่นตรงที่ f_perp = 0; ลิมิตของเคอร์เนลเอกลักษณ์ก็ให้ฐานอ้างอิงกลับคืนมาเช่นกัน ในภาวะต่อเนื่องบนโดเมนอนันต์ เคอร์เนลที่ปรับบรรทัดฐานแล้วจะคงค่าอินทิกรัลของแหล่งกำเนิดไว้:

∫O⊥[X] dV=0.\int \mathcal O_\perp[X] \, dV = 0.

กริดที่มีขนาดจำกัดมีการรั่วไหลที่ขอบเขต ผลลัพธ์ 3 มิติที่จัดเก็บไว้ทุกรายการรายงานการรั่วไหลนั้น แทนที่จะถือว่ากริดจำกัดเป็นโดเมนอนันต์

แนวการวิเคราะห์เส้นโค้งการหมุน SPARC ใช้สายพัฒนาของเคอร์เนล 3 มิติเดียวกัน แต่ไม่ใช้ ค่าคงที่ f = 0.30, d = 16 kpc แบบตรึงเดิม โดยตรึง ตัวปรับที่ปรับตามขนาดกาแล็กซี ซึ่งเลือกจากข้อมูลพัฒนา:

f=1.0,dg=0.125Rdisk,g.f=1.0,\qquad d_g=0.125R_{{\rm disk},g}.

ที่ f=1.0 โปรไฟล์ฮาโลที่เลือกถูกแทนที่ทั้งหมดด้วยโปรไฟล์ คู่กันที่ผ่านการทำให้เรียบ นี่คือจุดปลายของตระกูลตัวดำเนินการเดียวกันที่ประกาศไว้ แต่ ไม่ใช่ส่วนผสมแบบบางส่วน f=0.30 ที่ใช้มาแต่เดิม นโยบายชุดพัฒนาของ X-COP ก็ เลือกจุดปลายนี้เช่นกันด้วย d=0.01R500

คอนโวลูชันบนกริดจำกัดของมันถูกปรับบรรทัดฐานใหม่ด้วยวิธีที่กำหนดผลได้แน่นอนให้คงมวลฮาโลเดิม ขณะที่การรั่วไหลก่อนปรับบรรทัดฐานใหม่ยังคงถูกรายงานและตรวจตามเกณฑ์

เคอร์เนล Plummer 3 มิติ

เคอร์เนลความหนาแน่น Plummer สามมิติที่แท้จริงซึ่งใช้ในแนวทาง 3D คือ

Kd(r)=34πd3(1+r2d2)−5/2.K_d(r)=\frac{3}{4\pi d^3}\left(1+\frac{r^2}{d^2}\right)^{-5/2}.

รัศมีครึ่งมวลของมันคือ

r1/2=d22/3−1.r_{1/2}=\frac{d}{\sqrt{2^{2/3}-1}}.

ตัวควบคุม Gaussian และท็อปแฮตทรงกลมถูกจับคู่ให้มีรัศมีครึ่งมวล 3 มิติเดียวกันนี้ก่อนประเมินคะแนน

เคอร์เนลแผนที่ HFF 2 มิติ

แนวทางการถ่ายโอนแผนที่ HFF ใช้เคอร์เนลตามแนวรัศมีที่ปรับให้เป็นบรรทัดฐานแล้ว ซึ่งแปรผันตาม

Pd(R)∝(1+R2d2)−3/2.P_d(R)\propto\left(1+\frac{R^2}{d^2}\right)^{-3/2}.

ในคลังเก็บนี้ มันถูกเรียกว่า คล้าย Plummer 2D มันไม่ใช่ภาพฉายตรงตัวของเคอร์เนลความหนาแน่น 3D -5/2 (ซึ่งเลขชี้กำลังของภาพฉายในอุดมคติแตกต่างออกไป) ดังนั้น แนวทาง 2D และ 3D จึงไม่ได้ถูกนำเสนอว่าเป็นเคอร์เนลทางกายภาพเดียวกันทุกประการ

บนโดเมนสองมิติที่มีขอบเขตอนันต์ เคอร์เนล -3/2 นี้มี

R1/2=3 d.R_{1/2}=\sqrt{3}\,d.

การสร้างตัวควบคุม HFF ไม่ได้สมมติว่าค่าจากแบบต่อเนื่องนั้นยังคงเดิมหลัง การทำให้เป็นแบบไม่ต่อเนื่อง แต่จะวัดรัศมีครึ่งมวลแบบไม่ต่อเนื่องของเคอร์เนลคล้าย Plummer บนกริดพิกเซลจริงและบริเวณรองรับที่มีขอบเขตจำกัด แล้วจึงปรับ ตัวควบคุมแบบเกาส์เซียนและแบบท็อปแฮตให้ตรงกับค่าที่วัดได้ก่อนให้คะแนน

การตีความ

ตัวดำเนินการนี้เป็นการแก้ไขแบบกระจายใหม่/กรองผ่านความถี่ต่ำ การทดลองทดสอบว่าการแก้ไขนั้นลดส่วนเหลือที่ตรึงไว้ได้หรือไม่ ชุดควบคุมที่จับคู่กันใช้ตัดสินว่าผลนั้นจำเพาะต่อ Plummer หรือเป็นผลทั่วไป ชุดควบคุมปัจจุบันสนับสนุนการตีความว่าเป็นผลทั่วไป