HOOFDSTUK III

Vastgelegde orthogonale herverdelingsoperator

Alle hoofdstukken

De door de auteur bevestigde conceptuele herkomst van de operator is gedocumenteerd in CONCEPTUAL_ORIGIN.md. Die herkomst verklaart de aanleiding in gemengde werkelijkheid en de topologische inspiratie van Einstein-Rosen; zij is geen afleiding van deze operator en vormt geen empirisch bewijs voor nieuwe natuurkunde.

Algemene vorm

Voor een geselecteerd object X (halodichtheid, oppervlaktedichtheid, convergentie of een afgeleid massaprofiel):

O⊥[X]=f⊥(Kd[X]−X),\mathcal O_\perp[X] = f_\perp\big(\mathcal K_d[X]-X\big),
Xaug=X+O⊥[X]=(1−f⊥)X+f⊥Kd[X].X_{\rm aug}=X+\mathcal O_\perp[X]=(1-f_\perp)X+f_\perp\mathcal K_d[X].

Het herstel van het basismodel is exact bij f_perp = 0; ook de limiet van een identiteitskernel levert het basismodel op. In het continuüm van een oneindig domein behoudt een genormaliseerde kernel de geïntegreerde bron:

∫O⊥[X] dV=0.\int \mathcal O_\perp[X] \, dV = 0.

Eindige roosters lekken aan hun grenzen. Elk opgeslagen 3D-resultaat rapporteert die lekkage, in plaats van het eindige rooster als een oneindig domein te behandelen.

Het SPARC-traject voor rotatiekrommen gebruikt dezelfde 3D-kernelafstamming, maar niet de oude vaste constanten f = 0.30, d = 16 kpc. Het legt een op ontwikkelingsdata geselecteerde adapter vast die schaalt met het sterrenstelsel:

f=1.0,dg=0.125Rdisk,g.f=1.0,\qquad d_g=0.125R_{{\rm disk},g}.

Bij f=1.0 wordt het geselecteerde haloprofiel volledig vervangen door zijn afgevlakte tegenhanger. Dit is het eindpunt van dezelfde opgegeven operatorfamilie, maar het is niet het oude gedeeltelijke f=0.30-mengsel. Het X-COP-ontwikkelingsbeleid selecteerde dit eindpunt eveneens met d=0.01R500.

De convolutie op een eindig rooster wordt deterministisch gerenormaliseerd naar de ongewijzigde halomassa, terwijl de lekkage vóór renormalisatie gerapporteerd en aan toelatingscriteria getoetst blijft.

3D Plummer-kern

De echte driedimensionale Plummer-dichtheidskernel die in de 3D-trajecten wordt gebruikt, is

Kd(r)=34πd3(1+r2d2)−5/2.K_d(r)=\frac{3}{4\pi d^3}\left(1+\frac{r^2}{d^2}\right)^{-5/2}.

De halfmassastraal ervan is

r1/2=d22/3−1.r_{1/2}=\frac{d}{\sqrt{2^{2/3}-1}}.

Gaussische en bolvormige top-hat-controlemodellen worden vóór de beoordeling afgestemd op dezelfde 3D-halfmassastraal.

2D HFF-kaartkernel

Het HFF-traject voor kaartoverdracht gebruikte een genormaliseerde radiale kern evenredig met

Pd(R)∝(1+R2d2)−3/2.P_d(R)\propto\left(1+\frac{R^2}{d^2}\right)^{-3/2}.

Het wordt in deze repository aangeduid als Plummer-achtig 2D. Het is niet de letterlijke projectie van de 3D-dichtheidskernel met exponent -5/2 (waarvan de ideale geprojecteerde exponent verschilt), dus de 2D- en 3D-trajecten worden niet voorgesteld als één identieke fysieke kernel.

Op een oneindig tweedimensionaal domein heeft deze -3/2-kernel

R1/2=3 d.R_{1/2}=\sqrt{3}\,d.

Bij de constructie van de HFF-controles wordt die continuümwaarde na discretisatie niet als gegeven aangenomen. De discrete halvemassastraal van de Plummer-achtige kernel wordt op het daadwerkelijke pixelraster en de eindige drager gemeten. Vervolgens worden de Gaussische en hogehoedcontroles vóór de beoordeling op die gemeten waarde afgestemd.

Interpretatie

De operator is een herverdelings-/laagdoorlaatcorrectie. De experimenten toetsen of die correctie een vastgezet residu verkleint. De afgestemde controles bepalen of het effect specifiek voor Plummer of generiek is. De huidige controles ondersteunen de generieke interpretatie.