effacer mon existence;

Γιατί τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα θα παράγουν πάντα παραισθήσεις: ένα γεωμετρικό όριο, όχι ένα σφάλμα εκπαίδευσης

I ονομάζω αυτόν τον περιορισμό RCC (Περιορισμοί Αναδρομικής Κατάρρευσης).

Δηλώνει ότι κάθε σύστημα συμπερασμού ενσωματωμένο σε μια ευρύτερη πολλαπλότητα —

χωρίς πρόσβαση στην εσωτερική του κατάσταση, χωρίς σταθερό σύστημα αναφοράς,

και χωρίς ορατότητα του περιέκτη μέσα στον οποίο λειτουργεί —

θα εμφανίζει *αναγκαστικά* ψευδαισθήσεις, ολίσθηση και κατάρρευση σχεδιασμού.

Δεν είναι σφάλμα του μοντέλου. Είναι γεωμετρικός περιορισμός των μη κεντρικών παρατηρητών.