ROZDZIAŁ VII

Adapter równań krzywych rotacji SPARC

Wszystkie rozdziały

Status

Klasa dowodów: PUBLIC_DATA_DEV_OPTIMIZATION_PLUS_HELDOUT_SHARED_ADAPTER_DIAGNOSTIC

Wspólne parametry adaptera dobrano na 14 galaktykach rozwojowych i zamrożono przed oceną siedmiu galaktyk ze zbioru odłożonego. Jedną galaktykę z tego zbioru wykluczono z agregatu, ponieważ dopasowanie parametrów ubocznych bazowego modelu NFW osiągnęło granicę, co pozostawiło 105 punktów krzywych rotacji z sześciu galaktyk odłożonych ze stabilnym dopasowaniem bazowym. Każda galaktyka, w tym każda galaktyka odłożona, nadal otrzymała własne dopasowanie parametrów ubocznych bazowego modelu NFW. Jest to zatem test wspólnej reguły adaptera na zbiorze odłożonym, a nie czysty test predykcyjny całego procesu ani dowód prawa fizycznego.

Dane publiczne

Ten tor wykorzystuje próbę galaktyk SPARC v1 i krzywe rotacji newtonowskich modeli masy z pracy Lelli, McGaugh i Schombert (2016), The Astronomical Journal 152, 157, DOI 10.3847/0004-6256/152/6/157. Dokładne bajty źródłowe wskazano w DATA_PROVENANCE.md. Pliki źródłowe stron trzecich nie są dodawane do repozytorium.

Równanie bazowe

Dla każdej galaktyki zastosowano stałe współczynniki stosunku masy gwiazdowej do jasności wynoszące 0.5 dla dysku i 0.7 dla zgrubienia centralnego:

Vbar2(R)=Vgas∣Vgas∣+0.5Vdisk∣Vdisk∣+0.7Vbulge∣Vbulge∣.V_{\rm bar}^2(R)=V_{\rm gas}|V_{\rm gas}| +0.5V_{\rm disk}|V_{\rm disk}| +0.7V_{\rm bulge}|V_{\rm bulge}|.

Wybrana próba nie zawiera zgrubień centralnych, więc ich wkład wynosi zero. Dla każdej galaktyki dopasowano halo NFW ze swobodnym parametrem V200V_{200} i koncentracją cc:

Vbase2(R)=Vbar2(R)+GMNFW(<R;V200,c)R.V_{\rm base}^2(R)=V_{\rm bar}^2(R) +\frac{G M_{\rm NFW}(<R;V_{200},c)}{R}.

Model bazowy uznawano za stabilny tylko wtedy, gdy optymalizator zakończył działanie powodzeniem i ani V200V_{200}, ani cc nie osiągnęły granic dozwolonego zakresu.

Człon ortogonalny dostosowany do równania

Operator działa wyłącznie na dopasowaną trójwymiarową gęstość halo NFW. Skala jest powiązana z długością skali dysku każdej galaktyki:

dg=ηRdisk,g,d_g=\eta R_{{\rm disk},g},
ρaug,g=(1−f)ρNFW,g+f(Kdg∗ρNFW,g),\rho_{{\rm aug},g}=(1-f)\rho_{{\rm NFW},g} +f\left(K_{d_g}*\rho_{{\rm NFW},g}\right),
Vaug2(R)=Vbar2(R)+GMaug(<R)R.V_{\rm aug}^2(R)=V_{\rm bar}^2(R) +\frac{G M_{\rm aug}(<R)}{R}.

Trójwymiarowe jądro Plummera ma postać

Kd(r)=34πd3(1+r2d2)−5/2.K_d(r)=\frac{3}{4\pi d^3}\left(1+\frac{r^2}{d^2}\right)^{-5/2}.

Splot na skończonej siatce deterministycznie przeskalowano do niezmienionej masy halo przed rozszerzeniem. Nieskorygowany wyciek poza skończone okno nadal zachowano i wymagano, by pozostawał poniżej 2%.

Zablokowanie próby

Kryteria kwalifikacji ustalono przed oceną naukową:

  • flaga jakości SPARC Q = 1;
  • typ Hubble’a T >= 7;
  • nachylenie od 30 do 85 stopni;
  • model masy bez zgrubienia centralnego;
  • co najmniej 12 wierszy krzywej rotacji;
  • dodatnia długość skali dysku.

Dwadzieścia jeden galaktyk spełniło kryteria. Uporządkowano je według SHA256(galaxy name); pierwsze 14 stanowiły zbiór do opracowania, a ostatnie siedem — zbiór odłożony. NGC3109 miała wcześniej widoczny wynik eksploracyjny i znalazła się w zbiorze do opracowania. Widoczność wyników zbioru odłożonego przed zamrożeniem polityki miała wartość fałsz. Skrót uporządkowanej listy ID próby to d5bb9bb18b9bbbcea0d2e31aee592d275b0aa596d32be2ed145c2494c9a3b3b5.

Pełny podział, metadane katalogowe i skróty plików źródłowych znajdują się w sparc_rotation_curve_sample_manifest.json.

Opracowanie i zamrożenie

Funkcją celu w fazie rozwojowej była makrośrednia chi-kwadrat na punkt dla galaktyk stabilnych w modelu bazowym. Rozszerzona siatka miała postać:

  • f∈{0,0.05,0.10,0.20,0.30,0.40,0.50,0.60,0.75,1.0}f \in \{0,0.05,0.10,0.20,0.30,0.40,0.50,0.60,0.75,1.0\};
  • η∈{0.03125,0.0625,0.125,0.25,0.5,1,2,4,8}\eta \in \{0.03125,0.0625,0.125,0.25,0.5,1,2,4,8\}.

Jedenaście z 14 rozwojowych modeli bazowych było stabilnych. Wspólne optimum wynosiło

f=1.0,η=0.125.f=1.0,\qquad \eta=0.125.

eta = 0.125 leży wewnątrz rozszerzonej siatki. f = 1.0 stanowi fizyczną granicę udziału i nie rozszerzono go powyżej jedności. Dla tego wariantu makrośrednia chi-kwadrat na punkt zmieniła się z 1.0010746505 na 0.9316796428 (delta -0.0693950078), przy czym dla 9/11 nastąpiła poprawa, a dla 2/11 pogorszenie.

Pełną siatkę 90 reguł z wierszami dla poszczególnych galaktyk zachowano w sparc_rotation_curve_dev_grid.json.

Wynik na zbiorze odłożonym

Jądro Łączna wartość bazowa χ2\chi^2 Całkowite χ2\chi^2 kandydata Surowe Δχ2\Delta\chi^2 Redukcja reszt Poprawa / pogorszenie
Model Plummera 3D 208.844928 199.588715 -9.256213 4.432% 5 / 1
Gaussowski 3D 208.844928 203.372901 -5.472027 2.620% 5 / 1
Jądro prostokątne 3D 208.844928 203.805247 -5.039681 2.413% 5 / 1

Warianty kontrolne Gaussa i o stałej wartości wewnątrz dopasowano do promienia połowy masy jądra Plummera w 3D i zastosowano te same ustalone ff oraz η\eta; nie poddano ich odrębnemu dostrajaniu. Plummer uzyskał łącznie wynik chi-kwadrat lepszy o 3.784186 względem wariantu Gaussa i o 4.216532 względem wariantu o stałej wartości wewnątrz na tej ścieżce. Wszystkie trzy jądra poprawiły wyniki 5/6 stabilnych galaktyk, więc ogólna redystrybucja dolnoprzepustowa pozostaje możliwym wyjaśnieniem. Jednostronna wartość dla 5/6 przy hipotezie zerowej o równym prawdopodobieństwie znaków wynosi 0.109375; nie formułuje się potwierdzającego twierdzenia o istotności.

Ta pozycja w rankingu łącznym nie jest wynikiem potwierdzającym swoistość dla poszczególnych galaktyk. Jądro Plummera przewyższyło oba dopasowane warianty kontrolne tylko w 3/6 stabilnych galaktyk. NGC5585 odpowiadała za 75.58% łącznego bazowego chi-kwadrat i 103.24% całkowitej łącznej przewagi Plummera nad Gaussem. Wszystkie trzy jądra pogorszyły wynik NGC5585; Plummer po prostu pogorszył go mniej, podczas gdy pozostałe galaktyki łącznie faworyzowały Gaussa. Wybrane f=1.0 jest punktem końcowym rodziny zadeklarowanych operatorów, w którym cały profil zostaje zastąpiony profilem wygładzonym, a nie wcześniejszą częściową mieszaniną f=0.30. Deterministyczny zapis wyników dla poszczególnych jednostek znajduje się w aggregate_specificity_audit.json.

Wiersze galaktyk z odłożonego zbioru testowego

Galaktyka RdiskR_{\rm disk} kpc dd kpc Wartość bazowa χ2\chi^2 Plummer χ2\chi^2 Δχ2\Delta\chi^2 Redukcja
UGC00731 2.300 0.28750 3.395909 2.781993 -0.613917 18.08%
NGC5585 1.530 0.19125 157.838322 160.027760 +2.189439 -1.39%
F574-1 4.460 0.55750 19.724808 12.339378 -7.385431 37.44%
UGC05721 0.380 0.04750 20.237618 17.934212 -2.303406 11.38%
UGC06446 1.490 0.18625 3.220346 2.910741 -0.309606 9.61%
DDO064 0.690 — 6.649968 wykluczono — dopasowanie bazowe osiągnęło granicę
UGC12632 2.420 0.30250 4.427925 3.594632 -0.833293 18.82%

Weryfikacja wykonanej ścieżki

  • część wspólna zbioru rozwojowego i odłożonego: 0;
  • zamrożona polityka poprzedzała ocenę na zbiorze odłożonym;
  • f = 0 maksymalna różnica predykcji: 0;
  • deterministyczne powtórzenie na zbiorze odłożonym: identyczne bajt po bajcie;
  • SHA-256 artefaktu ze zbioru odłożonego i ponownego wykonania: ab92c3142a9498fcbe1583f225bbbc2d463442e65a81e565ba85f9e4cbe1d13b;
  • niezależne ponowne obliczenie agregatów: test zaliczony, maksymalna rozbieżność 5.7×10−145.7\times10^{-14};
  • maksymalny surowy ubytek masy na skończonej siatce: 0.0053465 (0.535%);
  • maksymalny wyciek po renormalizacji: 3.204×10−153.204\times10^{-15};
  • testy operatora: 8/8 zaliczonych;
  • R2 — kryteria dla wybranego źródła przed/po wykonaniu rzeczywistej ścieżki: spełnione.
  • publiczna procedura pobrania i ponownego uruchomienia: odtworzyła numerycznie zapisane optimum zbioru rozwojowego i wszystkie agregaty zbioru odłożonego oraz kontroli z dokładnością do 10−1210^{-12}; zob. sparc_rotation_curve_public_reproduction_check.json.

Oryginalny kod naukowego programu wykonawczego jest opublikowany bajt w bajt pod scripts/sparc/. Publiczny program pomocniczy jest wyraźnie oddzielony od nieredystrybuowanego źródła dowodów w R2.

Zachowana historia niepowodzeń i rewizji

Cztery problemy sprzed oceny na zbiorze odłożonym zachowano zamiast wymazać:

  1. błąd kolejności ładowania spowodował próbę odczytu niekwalifikującej się krótkiej krzywej przed filtrowaniem metadanych; naprawiono go przed oceną naukową;
  2. początkowe całkowanie na skończonej siatce naruszało numeryczne kryterium masy; liczbę punktów siatki radialnej zwiększono z 1600 do 3200 i wprowadzono jedną deterministyczną renormalizację masy, przy czym surowy wyciek pozostał widoczny i objęty bezwzględnym kryterium akceptacji;
  3. pola logiczne NumPy uniemożliwiły serializację JSON po obliczeniach rozwojowych; zmieniono jedynie konwersję na natywny typ logiczny;
  4. pierwsze optimum na etapie opracowywania osiągnęło pierwotną górną granicę siatki f i dolną granicę eta; siatkę etapu opracowywania rozszerzono przed dostępem do zbioru odłożonego, bez zmiany równania, jądra, funkcji celu ani próby.

Zobacz sparc_rotation_curve_failure_ledger.json.

Granice twierdzeń

Poparte dowodami

Zamrożony adapter gęstości skalowany względem galaktyki zmniejszył łączne reszty w zbiorze odłożonym w ramach tej implementacji i wybranej miary oceny. Plummer był najlepszym z trzech zamrożonych, dopasowanych jąder pod względem łącznego wyniku dla sześciu stabilnych galaktyk ze zbioru odłożonego; ta kolejność arytmetyczna jest warunkowa i nie jest przyjmowana jako dowód swoistości jądra, ponieważ liczba galaktyk z poprawą wynosiła 3/6, a łączna przewaga była skoncentrowana w jednym wierszu z pogorszeniem.

Nie ustalono

  • nowe źródło fizyczne ani prawo;
  • czystej predykcji od początku do końca, ponieważ parametry zakłócające NFW dla każdej galaktyki były dopasowywane do każdej odłożonej krzywej rotacji;
  • potwierdzającej istotności statystycznej;
  • uniwersalna swoistość modelu Plummera;
  • zastąpienie lub falsyfikację NFW, modeli barionowych, GR lub LambdaCDM.

Dokładna klasa wyniku pozostaje diagnostyką wspólnego adaptera na danych publicznych.