HOOFDSTUK VII

Vergelijkingsadapter voor SPARC-rotatiekrommen

Alle hoofdstukken

Status

Bewijsklasse: PUBLIC_DATA_DEV_OPTIMIZATION_PLUS_HELDOUT_SHARED_ADAPTER_DIAGNOSTIC

De gedeelde adapterparameters werden geselecteerd op 14 ontwikkelingssterrenstelsels en vastgezet voordat zeven apart gehouden sterrenstelsels werden geëvalueerd. Eén apart gehouden sterrenstelsel werd uit het aggregaat uitgesloten omdat de aanpassing van zijn NFW-basismodel voor storingsparameters een grenswaarde bereikte, waardoor 105 rotatiekrommepunten overbleven uit zes apart gehouden sterrenstelsels met een stabiel basismodel. Elk sterrenstelsel, ook elk apart gehouden sterrenstelsel, kreeg nog steeds een eigen aanpassing van het NFW-basismodel voor storingsparameters. Dit is dus een toets op apart gehouden gegevens van de gedeelde adapterregel, geen zuivere voorspellende toets van begin tot eind en geen bewijs van een natuurwet.

Openbare gegevens

Het analysetraject gebruikt de SPARC v1-steekproef van sterrenstelsels en de Newtoniaanse rotatiecurven van massamodellen van Lelli, McGaugh & Schombert (2016), The Astronomical Journal 152, 157, DOI 10.3847/0004-6256/152/6/157. De exacte bronbytes zijn vastgelegd in DATA_PROVENANCE.md. Bronbestanden van derden zijn niet opgenomen in de repository.

Referentievergelijking

Voor elk sterrenstelsel werden vaste stellaire massa-lichtverhoudingen van 0.5 voor de schijf en 0.7 voor de centrale verdikking gebruikt:

Vbar2(R)=Vgas∣Vgas∣+0.5Vdisk∣Vdisk∣+0.7Vbulge∣Vbulge∣.V_{\rm bar}^2(R)=V_{\rm gas}|V_{\rm gas}| +0.5V_{\rm disk}|V_{\rm disk}| +0.7V_{\rm bulge}|V_{\rm bulge}|.

De geselecteerde steekproef bevat geen centrale verdikkingen, dus hun bijdrage is nul. Per sterrenstelsel werd een NFW-halo aangepast met vrije V200V_{200} en concentratie cc:

Vbase2(R)=Vbar2(R)+GMNFW(<R;V200,c)R.V_{\rm base}^2(R)=V_{\rm bar}^2(R) +\frac{G M_{\rm NFW}(<R;V_{200},c)}{R}.

Een uitgangsmodel werd alleen als stabiel beschouwd als de optimalisatie slaagde en noch V200V_{200} noch cc zijn toegestane grenzen bereikte.

Aan de vergelijking aangepaste orthogonale term

De operator werkt uitsluitend op de aangepaste driedimensionale NFW-halodichtheid. De schaal is gekoppeld aan de schijfschaallengte van elk sterrenstelsel:

dg=ηRdisk,g,d_g=\eta R_{{\rm disk},g},
ρaug,g=(1−f)ρNFW,g+f(Kdg∗ρNFW,g),\rho_{{\rm aug},g}=(1-f)\rho_{{\rm NFW},g} +f\left(K_{d_g}*\rho_{{\rm NFW},g}\right),
Vaug2(R)=Vbar2(R)+GMaug(<R)R.V_{\rm aug}^2(R)=V_{\rm bar}^2(R) +\frac{G M_{\rm aug}(<R)}{R}.

De driedimensionale Plummer-kernel is

Kd(r)=34πd3(1+r2d2)−5/2.K_d(r)=\frac{3}{4\pi d^3}\left(1+\frac{r^2}{d^2}\right)^{-5/2}.

De convolutie op het eindige raster werd vóór de uitbreiding deterministisch herschaald naar de ongewijzigde halomassa. De ongecorrigeerde lekkage door het eindige venster werd wel bijgehouden en moest onder 2% blijven.

Vastlegging van de steekproef

De toelatingscriteria lagen vast vóór de wetenschappelijke beoordeling:

  • SPARC-kwaliteitsvlag Q = 1;
  • Hubble-type T >= 7;
  • inclinatie van 30 tot 85 graden;
  • massamodel zonder centrale verdikking;
  • minstens 12 rijen met rotatiekrommegegevens;
  • positieve schaallengte van de schijf.

Eenentwintig sterrenstelsels voldeden. Ze werden geordend op SHA256(galaxy name); de eerste 14 dienden voor ontwikkeling en de laatste zeven werden apart gehouden. NGC3109 had al een zichtbare verkennende score en viel in de ontwikkelingsset. Zichtbaarheid van scores van de apart gehouden gegevens vóór het vastleggen van het beleid was onwaar. De hash van de geordende steekproef-ID’s is d5bb9bb18b9bbbcea0d2e31aee592d275b0aa596d32be2ed145c2494c9a3b3b5.

De volledige opsplitsing, catalogusmetadata en hashes van bronarchiefonderdelen staan in sparc_rotation_curve_sample_manifest.json.

Ontwikkeling en vastlegging

De ontwikkeldoelstelling was het macrogemiddelde van chi-kwadraat per punt over sterrenstelsels waarvoor het basismodel stabiel bleef. Het uitgebreide raster was:

  • f∈{0,0.05,0.10,0.20,0.30,0.40,0.50,0.60,0.75,1.0}f \in \{0,0.05,0.10,0.20,0.30,0.40,0.50,0.60,0.75,1.0\};
  • η∈{0.03125,0.0625,0.125,0.25,0.5,1,2,4,8}\eta \in \{0.03125,0.0625,0.125,0.25,0.5,1,2,4,8\}.

Elf van de 14 ontwikkelreferenties waren stabiel. Het gedeelde optimum was

f=1.0,η=0.125.f=1.0,\qquad \eta=0.125.

eta = 0.125 ligt binnen het uitgebreide raster. f = 1.0 is de fysieke grens voor de fractie en werd niet tot voorbij één uitgebreid. Bij deze kandidaat verschoof macro-chi-kwadraat per punt van 1.0010746505 naar 0.9316796428 (delta -0.0693950078), met 9/11 verbeterd en 2/11 verslechterd.

Het volledige raster van 90 beleidsvarianten, met rijen per sterrenstelsel, is bewaard in sparc_rotation_curve_dev_grid.json.

Resultaat op de apart gehouden toetsset

Kern Totaal voor het basismodel χ2\chi^2 Totaal voor de kandidaat χ2\chi^2 Ruwe Δχ2\Delta\chi^2 Residuvermindering Verbeterd / verslechterd
Plummer 3D 208.844928 199.588715 -9.256213 4.432% 5 / 1
Gaussisch 3D 208.844928 203.372901 -5.472027 2.620% 5 / 1
Hogehoedfunctie 3D 208.844928 203.805247 -5.039681 2.413% 5 / 1

Gaussische en top-hat-controlemodellen werden afgestemd op de 3D-halfmassastraal van de Plummer-kernel en gebruikten dezelfde vastgelegde ff en η\eta; ze kregen geen afzonderlijke afstemming. Plummer was in dit traject geaggregeerd beter met 3.784186 chi-kwadraat ten opzichte van Gauss en 4.216532 ten opzichte van top-hat. Alle drie de kernels verbeterden 5/6 stabiele sterrenstelsels, dus generieke laagdoorlaatherverdeling blijft een mogelijke verklaring. De eenzijdige waarde onder de nulhypothese van gelijke tekenkansen voor 5/6 is 0.109375; er wordt geen bevestigende significantieclaim gedaan.

Die geaggregeerde rangschikking is geen specificiteitsresultaat per sterrenstelsel. Plummer overtrof beide gematchte controlemethoden bij slechts 3/6 stabiele sterrenstelsels. NGC5585 leverde 75.58% van de geaggregeerde chi-kwadraat van het basismodel en 103.24% van het totale geaggregeerde voordeel van Plummer ten opzichte van de Gauss-kern. Alle drie de kernen verslechterden het resultaat voor NGC5585; Plummer verslechterde het alleen minder, terwijl de overige sterrenstelsels per saldo in het voordeel van de Gauss-kern uitvielen. De geselecteerde f=1.0 is het eindpunt van de opgegeven operatorfamilie waarbij het volledige profiel door het afgevlakte profiel wordt vervangen, niet het eerdere gedeeltelijke f=0.30- mengsel. Het deterministische bewijsrecord per eenheid is aggregate_specificity_audit.json.

Rijen voor sterrenstelsels in de apart gehouden toetsset

Sterrenstelsel RdiskR_{\rm disk} kpc dd kpc Referentiewaarde χ2\chi^2 Plummer χ2\chi^2 Δχ2\Delta\chi^2 Reductie
UGC00731 2.300 0.28750 3.395909 2.781993 -0.613917 18.08%
NGC5585 1.530 0.19125 157.838322 160.027760 +2.189439 -1.39%
F574-1 4.460 0.55750 19.724808 12.339378 -7.385431 37.44%
UGC05721 0.380 0.04750 20.237618 17.934212 -2.303406 11.38%
UGC06446 1.490 0.18625 3.220346 2.910741 -0.309606 9.61%
DDO064 0.690 — 6.649968 uitgesloten — de basislijnaanpassing bereikte een grens
UGC12632 2.420 0.30250 4.427925 3.594632 -0.833293 18.82%

Verificatie van het uitgevoerde pad

  • overlap tussen ontwikkelingsgegevens en achtergehouden gegevens: 0;
  • het beleid werd vastgezet vóór de evaluatie op achtergehouden gegevens;
  • f = 0 maximaal voorspellingsverschil: 0;
  • deterministische herhaling op achtergehouden gegevens: byte-identiek;
  • achtergehouden artefact en heruitvoering SHA-256: ab92c3142a9498fcbe1583f225bbbc2d463442e65a81e565ba85f9e4cbe1d13b;
  • onafhankelijke herberekening van het aggregaat: geslaagd, maximale afwijking 5.7×10−145.7\times10^{-14};
  • maximale ruwe massalekkage op het eindige raster: 0.0053465 (0.535%);
  • maximale lekkage na hernormalisatie: 3.204×10−153.204\times10^{-15};
  • operatortests: 8/8 geslaagd;
  • R2-controles op het uitgevoerde pad vóór/na voor de geselecteerde bron: geslaagd.
  • openbaar download- en heruitvoeringspad: kwam numeriek overeen met het opgeslagen ontwikkelingsoptimum en alle aggregaten voor achtergehouden gegevens en controles binnen 10−1210^{-12}; zie sparc_rotation_curve_public_reproduction_check.json.

De oorspronkelijke wetenschappelijke uitvoercode is byte voor byte gepubliceerd onder scripts/sparc/. Het publieke hulpprogramma is uitdrukkelijk gescheiden van de niet-herverdeelde R2-autoriteit voor bewijsverificatie.

Bewaarde geschiedenis van mislukkingen en herzieningen

Vier problemen van vóór de evaluatie op achtergehouden gegevens worden bewaard in plaats van gewist:

  1. door een fout in de laadvolgorde werd geprobeerd een niet in aanmerking komende korte kromme te lezen vóór het metadatafilter; dit werd hersteld vóór de wetenschappelijke beoordeling;
  2. de oorspronkelijke integratie op een eindig rooster voldeed niet aan het numerieke massacriterium; het radiale rooster werd uitgebreid van 1600 naar 3200 punten en er werd één deterministische massahernormalisatie ingevoerd, terwijl de ruwe lekkage zichtbaar bleef en onderworpen bleef aan een harde acceptatiegrens;
  3. Booleaanse NumPy-velden verhinderden JSON-serialisatie na de ontwikkelberekening; alleen de conversie naar ingebouwde booleaanse waarden werd gewijzigd;
  4. het eerste ontwikkelingsoptimum raakte de oorspronkelijke bovengrens van het f-raster en ondergrens van het eta-raster; het ontwikkelingsraster werd uitgebreid vóór toegang tot de achtergehouden data, zonder wijziging van de vergelijking, kernel, doelfunctie of steekproef.

Zie sparc_rotation_curve_failure_ledger.json.

Grens van de claim

Onderbouwd

De vastgezette dichtheidsadapter op sterrenstelselschaal verminderde de gezamenlijke residuen van de apart gehouden evaluatie bij deze implementatie en de geselecteerde score. Plummer was gezamenlijk de beste van de drie vastgezette, onderling afgestemde kernen voor de zes stabiele, apart gehouden sterrenstelsels; die rekenkundige rangschikking is voorwaardelijk en wordt niet als kernspecifiek bewijs aanvaard, omdat het aantal per sterrenstelsel 3/6 bedroeg en het gezamenlijke voordeel in één ongunstige rij geconcentreerd was.

Niet aangetoond

  • een nieuwe fysieke bron of wet;
  • zuivere voorspelling van begin tot eind, omdat NFW-nevenparameters per sterrenstelsel werden gefit op elke achtergehouden rotatiecurve;
  • bevestigende statistische significantie;
  • universele Plummer-specificiteit;
  • vervanging of weerlegging van NFW, baryonische modellen, GR of LambdaCDM.

De exacte resultaatklasse blijft een diagnostiek met openbare gegevens en een gedeelde adapter.