Ten plik zawiera najsilniejsze zarzuty, które ostały się po weryfikacji arytmetyki i faktycznie wykonanej ścieżki.
1. Ponowne wykorzystanie próby rozwojowej
Znaczna część wczesnego programu wielokrotnie wykorzystywała tę samą funkcję wiarygodności w stylu N13 dla pięciu gromad, pod różnymi etykietami modeli lub kanałów. Te ujęcia są użyteczne przy diagnozowaniu błędów, ale nie stanowią niezależnych potwierdzeń.
2. Zanieczyszczenie bramki po selekcji
Wczesna interpretacja „wykraczająca poza hipotezę zerową” zależała od kryteriów dopracowanych po zaobserwowaniu zachowania na etapie rozwoju. Wynik M1 bez tych kryteriów znajdował się na 20. percentylu zapisanego rozkładu zerowego. Dlatego repozytorium oznacza ten ciąg wyłącznie jako rozwojowy.
3. Absorpcja przez barionowy kontrmodel
Akademicki kontrmodel barionowy / halo z rdzeniem zmniejszył resztę na zbiorze rozwojowym znacznie bardziej niż człon M1. Niewielka zmiana M3 względem M2 nie przekroczyła oczekiwanej skali efektu dodatkowej elastyczności.
4. Wyjaśnienie HFF przez ogólne wygładzanie
Jądra typu Plummera, gaussowskie i o profilu prostokątnym zmniejszyły rozbieżność między CATS a zespołem referencyjnym we wszystkich sześciu gromadach. Ogólne warianty kontrolne przewyższyły wariant typu Plummera w pięciu z sześciu. Wynik map przypisuje się zatem ogólnej redystrybucji dolnoprzepustowej przy obecnej miarze oceny.
5. Niepowodzenie testu swoistości na świeżych danych 3D
Na obiekcie docelowym Halo352, bez wglądu w wyniki:
- Plummer: redukcja o 41.000%
- Gaussowskie: redukcja o 42.129%
- jądro prostokątne: redukcja o 42.581%
Przebieg jest deterministyczny, wykorzystuje poprawne 3-wymiarowe jądro gęstości Plummera, zapewnia dokładne odtworzenie f=0 i nie ma optymalizatora, mechanizmu awaryjnego ani bramki dopuszczenia do przyjęcia. Jednoznacznie odrzuca swoistość modelu Plummera w tej konfiguracji.
6. Mechanicznie korzystny kierunek od centralnego ostrza gęstości ku rdzeniowi
Profile odniesienia SIDM mają płaski rdzeń, a profile bazowe CDM mają centralną osobliwość gęstości. Redystrybucja dolnoprzepustowa usuwa moc związaną z tą osobliwością, więc dla wielu operatorów wygładzających oczekuje się ujemnej delty kierunkowej. Sam kierunek niesie niewiele informacji swoistych dla operatora.
7. Granica wspólnego adaptera SPARC
Wynik SPARC dodaje inną dziedzinę publicznych danych obserwacyjnych i rzeczywisty podział na zbiór rozwojowy i odłożony dla wspólnych parametrów adaptera. Nie tworzy to czystej ścieżki predykcyjnej, ponieważ dla każdej odłożonej krzywej nadal dopasowuje się jej własne parametry uciążliwe bazowego modelu NFW. Jądro Plummera było najlepsze w ujęciu zbiorczym, lecz wszystkie trzy dopasowane jądra poprawiły wyniki dla 5/6 stabilnych galaktyk, jeden odłożony model bazowy był niestabilny, a stabilna próba jest zbyt mała, by formułować twierdzenia potwierdzające lub swoiste dla danego jądra.
Łączna pozycja w rankingu maskuje porównanie na poziomie pojedynczych obiektów. Wybrane f=1.0 to
punkt końcowy zastąpienia całego profilu profilem wygładzonym, a nie wcześniejsza częściowa
mieszanina f=0.30. Plummer przewyższył oba dopasowane warianty kontrolne tylko w 3/6 stabilnych
galaktyk. Na NGC5585 przypadało 75.58% bazowego chi-kwadrat i 103.24%
całkowitej łącznej przewagi Plummera nad wariantem Gaussa; wszystkie trzy jądra pogorszyły
wynik tej galaktyki, a Plummer jedynie pogorszył go w mniejszym stopniu. Dla pozostałych obiektów bilans
przemawiał za wariantem Gaussa. „Plummer najlepszy łącznie” jest stwierdzeniem poprawnym arytmetycznie, ale
nie przyjmuje się go jako dowodu swoistości.
8. Wybór bezpiecznego progu w analizie Jeansa karłowatych galaktyk sferoidalnych
Ścieżka Jeansa skalibrowała wspólny adapter na Sextans i Fornax przed
udostępnieniem Sculptor i Carina. Bezpieczna polityka opracowania wybrała f=0.
Osobno zamrożoną politykę Plummera wymuszającą wartość niezerową zachowano wyłącznie jako
nieprzyjętą diagnostykę. Przyjęty wynik to dokładne zachowanie modelu bazowego, więc
ta ścieżka nie wnosi żadnego przyjętego pogorszenia.
9. Korekta faktycznie wykonanego obiektu w analizie Jeansa
Publiczny zapis zawiera teraz wyłącznie żądane bezpośrednie wprowadzenie do kanonicznego
źródła. Na etapie rozwojowym wybrano model bazowy f=0. Zamrożony niezerowy
wariant diagnostyczny przesunął obie delty oceny po ujawnieniu danych w stronę wartości ujemnych o
delta chi-square = -0.001159399 (0.005077%). Potwierdza to tożsamość faktycznie wykonanego
obiektu i niewielką zmianę kierunkową, a nie istotną poprawę, nowy
dowód czy podstawę do przyjęcia.
10. Bezpośrednie równanie X-COP: kierunek się utrzymuje, swoistość pozostaje kwestią otwartą
Ścieżka X-COP koryguje obiekt równania: składnik ortogonalny wprowadzany jest
wyłącznie do zrekonstruowanej trójwymiarowej gęstości ciemnego halo po niezmienionej
prawej stronie równania równowagi hydrostatycznej. Wspólną politykę zamrożono przed
uzyskaniem wyników na zbiorze odłożonym, testy dokładnego odtworzenia f=0 i deterministycznego odtworzenia przebiegu zakończyły się pomyślnie, a wszystkie
trzy delty dla odłożonych gromad były ujemne (145.095308 → 140.737785
chi-kwadrat; 3.0032%).
Wynik pozostaje ograniczony. Hydrostatyczne profile NFW X-COP pochodzą z tej samej
rodziny profili termodynamicznych, której użyto do oceny ciśnienia, optimum
na etapie opracowania osiągnęło granicę siatki f=1, a kontrole Gaussa i
o stałej wartości wewnątrz obszaru odcięcia, o dopasowanym promieniu połowy masy, również poprawiły wyniki wszystkich trzech gromad. Uprawniona interpretacja to
diagnostyka bezpośrednio w równaniu z użyciem publicznych profili, a nie niezależny dowód oparty na surowej funkcji wiarygodności ani
dowód swoisty dla Plummera.
Punkt końcowy f=1 całkowicie zastępuje wybrany profil halo jego wygładzonym
odpowiednikiem. Plummer przewyższył oba warianty kontrolne tylko w 1/3 gromad. A644 odpowiadała za
144.57% łącznej przewagi Plummera nad wariantem Gaussa; w A2029 i
A1795 bilans przemawiał za wariantem Gaussa. Zapisany „audyt adwersarialny” X-COP jest
wewnętrznym autoaudytem ścieżki wykonania, a nie niezależnie sporządzoną zewnętrzną
recenzją. Deterministyczne przeliczenie między ścieżkami zachowano w
aggregate_specificity_audit.json.
Trwały wniosek
Dane przemawiają za odtwarzalnym efektem redystrybucji w wybranych przestrzeniach diagnostycznych, a nie za uniwersalną poprawą. Pierwsza kalibracja Jeansa przyjęła dokładnie model bazowy, a zatem nie przyniosła przyjętego obniżenia. Zapis bezpośredniego wstawienia do źródła kanonicznego przesunął obie delty po ekspozycji nieznacznie poniżej zera, przy małym efekcie łącznym. Łączny zapis obecnie nie wymaga ani nie identyfikuje unikalnego jądra fizycznego czy nowego kosmologicznego członu źródłowego. Ścieżka X-COP z bezpośrednim wstawieniem do równania dodaje czystą diagnostykę kierunkową na próbie odłożonej, lecz pozostają ograniczenia związane z ogólnym wygładzaniem i tą samą rodziną profili.