ROZDZIAŁ XII

Ustalenia audytu adwersarialnego

Wszystkie rozdziały

Ten plik zawiera najsilniejsze zarzuty, które ostały się po weryfikacji arytmetyki i faktycznie wykonanej ścieżki.

1. Ponowne wykorzystanie próby rozwojowej

Znaczna część wczesnego programu wielokrotnie wykorzystywała tę samą funkcję wiarygodności w stylu N13 dla pięciu gromad, pod różnymi etykietami modeli lub kanałów. Te ujęcia są użyteczne przy diagnozowaniu błędów, ale nie stanowią niezależnych potwierdzeń.

2. Zanieczyszczenie bramki po selekcji

Wczesna interpretacja „wykraczająca poza hipotezę zerową” zależała od kryteriów dopracowanych po zaobserwowaniu zachowania na etapie rozwoju. Wynik M1 bez tych kryteriów znajdował się na 20. percentylu zapisanego rozkładu zerowego. Dlatego repozytorium oznacza ten ciąg wyłącznie jako rozwojowy.

3. Absorpcja przez barionowy kontrmodel

Akademicki kontrmodel barionowy / halo z rdzeniem zmniejszył resztę na zbiorze rozwojowym znacznie bardziej niż człon M1. Niewielka zmiana M3 względem M2 nie przekroczyła oczekiwanej skali efektu dodatkowej elastyczności.

4. Wyjaśnienie HFF przez ogólne wygładzanie

Jądra typu Plummera, gaussowskie i o profilu prostokątnym zmniejszyły rozbieżność między CATS a zespołem referencyjnym we wszystkich sześciu gromadach. Ogólne warianty kontrolne przewyższyły wariant typu Plummera w pięciu z sześciu. Wynik map przypisuje się zatem ogólnej redystrybucji dolnoprzepustowej przy obecnej miarze oceny.

5. Niepowodzenie testu swoistości na świeżych danych 3D

Na obiekcie docelowym Halo352, bez wglądu w wyniki:

  • Plummer: redukcja o 41.000%
  • Gaussowskie: redukcja o 42.129%
  • jądro prostokątne: redukcja o 42.581%

Przebieg jest deterministyczny, wykorzystuje poprawne 3-wymiarowe jądro gęstości Plummera, zapewnia dokładne odtworzenie f=0 i nie ma optymalizatora, mechanizmu awaryjnego ani bramki dopuszczenia do przyjęcia. Jednoznacznie odrzuca swoistość modelu Plummera w tej konfiguracji.

6. Mechanicznie korzystny kierunek od centralnego ostrza gęstości ku rdzeniowi

Profile odniesienia SIDM mają płaski rdzeń, a profile bazowe CDM mają centralną osobliwość gęstości. Redystrybucja dolnoprzepustowa usuwa moc związaną z tą osobliwością, więc dla wielu operatorów wygładzających oczekuje się ujemnej delty kierunkowej. Sam kierunek niesie niewiele informacji swoistych dla operatora.

7. Granica wspólnego adaptera SPARC

Wynik SPARC dodaje inną dziedzinę publicznych danych obserwacyjnych i rzeczywisty podział na zbiór rozwojowy i odłożony dla wspólnych parametrów adaptera. Nie tworzy to czystej ścieżki predykcyjnej, ponieważ dla każdej odłożonej krzywej nadal dopasowuje się jej własne parametry uciążliwe bazowego modelu NFW. Jądro Plummera było najlepsze w ujęciu zbiorczym, lecz wszystkie trzy dopasowane jądra poprawiły wyniki dla 5/6 stabilnych galaktyk, jeden odłożony model bazowy był niestabilny, a stabilna próba jest zbyt mała, by formułować twierdzenia potwierdzające lub swoiste dla danego jądra.

Łączna pozycja w rankingu maskuje porównanie na poziomie pojedynczych obiektów. Wybrane f=1.0 to punkt końcowy zastąpienia całego profilu profilem wygładzonym, a nie wcześniejsza częściowa mieszanina f=0.30. Plummer przewyższył oba dopasowane warianty kontrolne tylko w 3/6 stabilnych galaktyk. Na NGC5585 przypadało 75.58% bazowego chi-kwadrat i 103.24% całkowitej łącznej przewagi Plummera nad wariantem Gaussa; wszystkie trzy jądra pogorszyły wynik tej galaktyki, a Plummer jedynie pogorszył go w mniejszym stopniu. Dla pozostałych obiektów bilans przemawiał za wariantem Gaussa. „Plummer najlepszy łącznie” jest stwierdzeniem poprawnym arytmetycznie, ale nie przyjmuje się go jako dowodu swoistości.

8. Wybór bezpiecznego progu w analizie Jeansa karłowatych galaktyk sferoidalnych

Ścieżka Jeansa skalibrowała wspólny adapter na Sextans i Fornax przed udostępnieniem Sculptor i Carina. Bezpieczna polityka opracowania wybrała f=0. Osobno zamrożoną politykę Plummera wymuszającą wartość niezerową zachowano wyłącznie jako nieprzyjętą diagnostykę. Przyjęty wynik to dokładne zachowanie modelu bazowego, więc ta ścieżka nie wnosi żadnego przyjętego pogorszenia.

9. Korekta faktycznie wykonanego obiektu w analizie Jeansa

Publiczny zapis zawiera teraz wyłącznie żądane bezpośrednie wprowadzenie do kanonicznego źródła. Na etapie rozwojowym wybrano model bazowy f=0. Zamrożony niezerowy wariant diagnostyczny przesunął obie delty oceny po ujawnieniu danych w stronę wartości ujemnych o delta chi-square = -0.001159399 (0.005077%). Potwierdza to tożsamość faktycznie wykonanego obiektu i niewielką zmianę kierunkową, a nie istotną poprawę, nowy dowód czy podstawę do przyjęcia.

10. Bezpośrednie równanie X-COP: kierunek się utrzymuje, swoistość pozostaje kwestią otwartą

Ścieżka X-COP koryguje obiekt równania: składnik ortogonalny wprowadzany jest wyłącznie do zrekonstruowanej trójwymiarowej gęstości ciemnego halo po niezmienionej prawej stronie równania równowagi hydrostatycznej. Wspólną politykę zamrożono przed uzyskaniem wyników na zbiorze odłożonym, testy dokładnego odtworzenia f=0 i deterministycznego odtworzenia przebiegu zakończyły się pomyślnie, a wszystkie trzy delty dla odłożonych gromad były ujemne (145.095308 → 140.737785 chi-kwadrat; 3.0032%).

Wynik pozostaje ograniczony. Hydrostatyczne profile NFW X-COP pochodzą z tej samej rodziny profili termodynamicznych, której użyto do oceny ciśnienia, optimum na etapie opracowania osiągnęło granicę siatki f=1, a kontrole Gaussa i o stałej wartości wewnątrz obszaru odcięcia, o dopasowanym promieniu połowy masy, również poprawiły wyniki wszystkich trzech gromad. Uprawniona interpretacja to diagnostyka bezpośrednio w równaniu z użyciem publicznych profili, a nie niezależny dowód oparty na surowej funkcji wiarygodności ani dowód swoisty dla Plummera.

Punkt końcowy f=1 całkowicie zastępuje wybrany profil halo jego wygładzonym odpowiednikiem. Plummer przewyższył oba warianty kontrolne tylko w 1/3 gromad. A644 odpowiadała za 144.57% łącznej przewagi Plummera nad wariantem Gaussa; w A2029 i A1795 bilans przemawiał za wariantem Gaussa. Zapisany „audyt adwersarialny” X-COP jest wewnętrznym autoaudytem ścieżki wykonania, a nie niezależnie sporządzoną zewnętrzną recenzją. Deterministyczne przeliczenie między ścieżkami zachowano w aggregate_specificity_audit.json.

Trwały wniosek

Dane przemawiają za odtwarzalnym efektem redystrybucji w wybranych przestrzeniach diagnostycznych, a nie za uniwersalną poprawą. Pierwsza kalibracja Jeansa przyjęła dokładnie model bazowy, a zatem nie przyniosła przyjętego obniżenia. Zapis bezpośredniego wstawienia do źródła kanonicznego przesunął obie delty po ekspozycji nieznacznie poniżej zera, przy małym efekcie łącznym. Łączny zapis obecnie nie wymaga ani nie identyfikuje unikalnego jądra fizycznego czy nowego kosmologicznego członu źródłowego. Ścieżka X-COP z bezpośrednim wstawieniem do równania dodaje czystą diagnostykę kierunkową na próbie odłożonej, lecz pozostają ograniczenia związane z ogólnym wygładzaniem i tą samą rodziną profili.