HOOFDSTUK XII

Bevindingen uit de adversariële audit

Alle hoofdstukken

Dit bestand legt de sterkste tegenwerpingen vast die de rekenkundige controle en de beoordeling van het uitgevoerde pad hebben doorstaan.

1. Hergebruik van de ontwikkelsteekproef

Een groot deel van het vroege programma hergebruikte één N13-achtige aannemelijkheidsfunctie voor vijf clusters onder verschillende model- of kanaallabels. Die weergaven zijn nuttig voor foutopsporing, maar vormen geen onafhankelijke bevestigingen.

2. Contaminatie van de toetsingspoort na selectie

De vroege interpretatie als ‘voorbij de nulhypothese’ hing af van toetsingscriteria die na observatie van het ontwikkelgedrag waren verfijnd. Het M1-resultaat zonder die criteria lag op het 20e percentiel van de opgeslagen nulverdeling. Deze repository bestempelt de keten daarom als uitsluitend voor ontwikkeling.

3. Absorptie door het baryonische tegenmodel

Het academische baryonische tegenmodel met een halo met kern verminderde het ontwikkelresidu veel sterker dan de M1-term. De kleine verandering van M2 naar M3 overschreed de verwachte omvang van extra flexibiliteit niet.

4. HFF-verklaring door generieke afvlakking

Plummerachtige, Gaussische en blokvormige kernels verminderden allemaal de discrepantie tussen CATS en het referentieteam in alle zes de clusters. Generieke controlemethoden presteerden in vijf van de zes beter dan de Plummerachtige kernel. Het kaartresultaat wordt bij de huidige score daarom toegeschreven aan generieke laagdoorlaatherverdeling.

5. Falen van specificiteit in een nieuwe 3D-test

Op het Halo352-doel waarvoor de score onbekend was:

  • Plummer: 41.000% afname
  • Gaussisch: 42.129% reductie
  • rechthoekig: 42.581% reductie

De uitvoering is deterministisch, gebruikt de juiste 3D-Plummer-dichtheidskern, herstelt f=0 exact en heeft geen optimalisator, terugvaloptie of adoptiepoort. Ze verwerpt de Plummer-specificiteit voor deze opzet ondubbelzinnig.

6. Mechanisch gunstige richting van dichtheidspiek naar kern

De SIDM-referenties hebben een kern en de CDM-basismodellen hebben een cusp. Laagdoorlaatherverdeling verwijdert vermogen uit de cusp, dus voor veel afvlakkingsmethoden wordt een negatieve richtingsdelta verwacht. De richting alleen bevat weinig operatorspecifieke informatie.

7. Grens van de gedeelde SPARC-adapter

Het SPARC-resultaat voegt een ander openbaar waarnemingsdomein toe en een echte scheiding tussen ontwikkel- en achtergehouden gegevens voor gedeelde adapterparameters. Het levert geen zuiver voorspellend traject op, omdat voor elke achtergehouden curve nog steeds de eigen NFW-basislijn met storingsparameters wordt aangepast. Plummer was over het geheel genomen het beste, maar alle drie de gematchte kernels gaven verbetering bij 5/6 stabiele sterrenstelsels, één achtergehouden basislijn was instabiel, en de stabiele steekproef is te klein voor bevestigende of kernelspecifieke claims.

De geaggregeerde rangschikking verhult de vergelijking per eenheid. De geselecteerde f=1.0 is het eindpunt waarbij het volledig afgevlakte profiel het oorspronkelijke vervangt, niet het oude gedeeltelijke f=0.30-mengsel. Plummer overtrof beide afgestemde controlemodellen bij slechts 3/6 stabiele sterrenstelsels. NGC5585 vertegenwoordigde 75.58% van de chi-kwadraatwaarde van het uitgangsmodel en leverde 103.24% van het totale geaggregeerde voordeel van Plummer ten opzichte van Gauss; alle drie de kernels verslechterden de uitkomst voor dat sterrenstelsel, waarbij Plummer die slechts minder verslechterde. De overige eenheden vielen per saldo gunstiger uit voor Gauss. “Plummer geaggregeerd het beste” is rekenkundig correct, maar wordt niet aanvaard als bewijs voor specificiteit.

8. Selectie van een veilige ondergrens voor Jeans-analyse van sferoïdale dwergstelsels

De Jeans-onderzoekslijn kalibreerde de gedeelde adapter op Sextans en Fornax voordat Sculptor en Carina werden geopend. Het veilige ontwikkelingsbeleid selecteerde f=0. Het afzonderlijk vastgelegde Plummer-beleid met een afgedwongen niet-nulwaarde bleef alleen behouden als niet-toegepaste diagnostische toets. Het toegepaste resultaat is exact behoud van de referentie, dus deze onderzoekslijn draagt geen toegepaste verslechtering bij.

9. Jeans: correctie van het uitgevoerde object

Het openbare verslag bevat nu uitsluitend de gevraagde directe invoeging in de canonieke bron. De ontwikkeling selecteerde de basislijn f=0. Een vastgezette diagnostische variant met een niet-nulwaarde verschoof beide evaluatieverschillen na blootstelling in negatieve richting met delta chi-square = -0.001159399 (0.005077%). Dat stelt de identiteit van het uitgevoerde object en een klein verschil in richting vast, geen wezenlijke verbetering, nieuw bewijs of onderbouwing voor toepassing.

10. Directe X-COP-vergelijking: de richting houdt stand, de specificiteit blijft een open vraag

Het X-COP-traject corrigeert het vergelijkingsobject: de orthogonale term wordt uitsluitend ingevoegd in de gereconstrueerde driedimensionale dichtheid van de donkere halo aan het ongewijzigde rechterlid van de hydrostatische-evenwichtsvergelijking. Het gedeelde beleid werd vastgezet vóór de scores van de apart gehouden evaluatie, exact herstel van f=0 en deterministische herhaling slaagden, en alle drie delta’s voor de apart gehouden clusters waren negatief (145.095308 → 140.737785 chi-kwadraat; 3.0032%).

Het resultaat blijft beperkt. De hydrostatische NFW-profielen van X-COP zijn afgeleid van dezelfde familie van thermodynamische profielen die voor de drukscore wordt gebruikt, het optimum op de ontwikkelset bereikte de f=1-roostergrens, en ook Gauss- en top-hat-controles met afgestemde halvemassastraal verbeterden alle drie de clusters. De geldige interpretatie is een diagnostiek met directe vergelijkingen op openbare profielen, geen onafhankelijk bewijs op basis van ruwe likelihood of specifiek bewijs voor Plummer.

Het f=1-eindpunt vervangt het geselecteerde haloprofiel volledig door zijn afgevlakte tegenhanger. Plummer overtrof beide controles bij slechts 1/3 clusters. A644 leverde 144.57% van het totale geaggregeerde voordeel van Plummer ten opzichte van Gauss; A2029 en A1795 vielen per saldo gunstiger uit voor Gauss. De opgeslagen “adversariële audit” van X-COP is een interne zelfaudit van het uitvoeringspad, geen onafhankelijk opgestelde externe beoordeling. De deterministische herberekening over de onderzoekstrajecten heen is bewaard in aggregate_specificity_audit.json.

Standhoudende conclusie

Het bewijs ondersteunt een reproduceerbaar herverdelingseffect in geselecteerde diagnostische ruimten, geen universele verbetering. De eerste Jeans-kalibratie nam exact het basismodel over en leverde daardoor geen overgenomen verlaging op. Het directe canonieke-bronrecord bracht beide delta's na blootstelling iets onder nul, met een materieel klein totaaleffect. Het gecombineerde bewijs vereist of identificeert momenteel geen unieke fysieke kern of nieuwe kosmologische bronterm. Het traject met directe invoeging in de vergelijking voor X-COP voegt een zuivere richtingstoets op achtergehouden gegevens toe, maar de beperkingen rond generieke afvlakking en dezelfde profielfamilie blijven bestaan.