Dit bestand legt de sterkste tegenwerpingen vast die de rekenkundige controle en de beoordeling van het uitgevoerde pad hebben doorstaan.
1. Hergebruik van de ontwikkelsteekproef
Een groot deel van het vroege programma hergebruikte één N13-achtige aannemelijkheidsfunctie voor vijf clusters onder verschillende model- of kanaallabels. Die weergaven zijn nuttig voor foutopsporing, maar vormen geen onafhankelijke bevestigingen.
2. Contaminatie van de toetsingspoort na selectie
De vroege interpretatie als ‘voorbij de nulhypothese’ hing af van toetsingscriteria die na observatie van het ontwikkelgedrag waren verfijnd. Het M1-resultaat zonder die criteria lag op het 20e percentiel van de opgeslagen nulverdeling. Deze repository bestempelt de keten daarom als uitsluitend voor ontwikkeling.
3. Absorptie door het baryonische tegenmodel
Het academische baryonische tegenmodel met een halo met kern verminderde het ontwikkelresidu veel sterker dan de M1-term. De kleine verandering van M2 naar M3 overschreed de verwachte omvang van extra flexibiliteit niet.
4. HFF-verklaring door generieke afvlakking
Plummerachtige, Gaussische en blokvormige kernels verminderden allemaal de discrepantie tussen CATS en het referentieteam in alle zes de clusters. Generieke controlemethoden presteerden in vijf van de zes beter dan de Plummerachtige kernel. Het kaartresultaat wordt bij de huidige score daarom toegeschreven aan generieke laagdoorlaatherverdeling.
5. Falen van specificiteit in een nieuwe 3D-test
Op het Halo352-doel waarvoor de score onbekend was:
- Plummer: 41.000% afname
- Gaussisch: 42.129% reductie
- rechthoekig: 42.581% reductie
De uitvoering is deterministisch, gebruikt de juiste 3D-Plummer-dichtheidskern, herstelt f=0 exact en heeft geen optimalisator, terugvaloptie of adoptiepoort. Ze verwerpt de Plummer-specificiteit voor deze opzet ondubbelzinnig.
6. Mechanisch gunstige richting van dichtheidspiek naar kern
De SIDM-referenties hebben een kern en de CDM-basismodellen hebben een cusp. Laagdoorlaatherverdeling verwijdert vermogen uit de cusp, dus voor veel afvlakkingsmethoden wordt een negatieve richtingsdelta verwacht. De richting alleen bevat weinig operatorspecifieke informatie.
7. Grens van de gedeelde SPARC-adapter
Het SPARC-resultaat voegt een ander openbaar waarnemingsdomein toe en een echte scheiding tussen ontwikkel- en achtergehouden gegevens voor gedeelde adapterparameters. Het levert geen zuiver voorspellend traject op, omdat voor elke achtergehouden curve nog steeds de eigen NFW-basislijn met storingsparameters wordt aangepast. Plummer was over het geheel genomen het beste, maar alle drie de gematchte kernels gaven verbetering bij 5/6 stabiele sterrenstelsels, één achtergehouden basislijn was instabiel, en de stabiele steekproef is te klein voor bevestigende of kernelspecifieke claims.
De geaggregeerde rangschikking verhult de vergelijking per eenheid. De geselecteerde f=1.0 is
het eindpunt waarbij het volledig afgevlakte profiel het oorspronkelijke vervangt, niet het oude gedeeltelijke
f=0.30-mengsel. Plummer overtrof beide afgestemde controlemodellen bij slechts 3/6 stabiele
sterrenstelsels. NGC5585 vertegenwoordigde 75.58% van de chi-kwadraatwaarde van het uitgangsmodel en leverde 103.24% van
het totale geaggregeerde voordeel van Plummer ten opzichte van Gauss; alle drie de kernels verslechterden
de uitkomst voor dat sterrenstelsel, waarbij Plummer die slechts minder verslechterde. De overige eenheden
vielen per saldo gunstiger uit voor Gauss. “Plummer geaggregeerd het beste” is rekenkundig correct, maar wordt
niet aanvaard als bewijs voor specificiteit.
8. Selectie van een veilige ondergrens voor Jeans-analyse van sferoïdale dwergstelsels
De Jeans-onderzoekslijn kalibreerde de gedeelde adapter op Sextans en Fornax voordat
Sculptor en Carina werden geopend. Het veilige ontwikkelingsbeleid selecteerde f=0.
Het afzonderlijk vastgelegde Plummer-beleid met een afgedwongen niet-nulwaarde bleef alleen behouden als
niet-toegepaste diagnostische toets. Het toegepaste resultaat is exact behoud van de referentie, dus
deze onderzoekslijn draagt geen toegepaste verslechtering bij.
9. Jeans: correctie van het uitgevoerde object
Het openbare verslag bevat nu uitsluitend de gevraagde directe invoeging in de canonieke bron.
De ontwikkeling selecteerde de basislijn f=0. Een vastgezette diagnostische
variant met een niet-nulwaarde verschoof beide evaluatieverschillen na blootstelling in negatieve richting met
delta chi-square = -0.001159399 (0.005077%). Dat stelt de identiteit van het uitgevoerde
object en een klein verschil in richting vast, geen wezenlijke verbetering, nieuw
bewijs of onderbouwing voor toepassing.
10. Directe X-COP-vergelijking: de richting houdt stand, de specificiteit blijft een open vraag
Het X-COP-traject corrigeert het vergelijkingsobject: de orthogonale term wordt
uitsluitend ingevoegd in de gereconstrueerde driedimensionale dichtheid van de donkere halo aan het ongewijzigde
rechterlid van de hydrostatische-evenwichtsvergelijking. Het gedeelde beleid werd vastgezet vóór
de scores van de apart gehouden evaluatie, exact herstel van f=0 en deterministische herhaling slaagden, en alle
drie delta’s voor de apart gehouden clusters waren negatief (145.095308 → 140.737785
chi-kwadraat; 3.0032%).
Het resultaat blijft beperkt. De hydrostatische NFW-profielen van X-COP zijn afgeleid van dezelfde
familie van thermodynamische profielen die voor de drukscore wordt gebruikt, het optimum op de ontwikkelset
bereikte de f=1-roostergrens, en ook Gauss- en
top-hat-controles met afgestemde halvemassastraal verbeterden alle drie de clusters. De geldige interpretatie is
een diagnostiek met directe vergelijkingen op openbare profielen, geen onafhankelijk bewijs op basis van ruwe likelihood of
specifiek bewijs voor Plummer.
Het f=1-eindpunt vervangt het geselecteerde haloprofiel volledig door zijn afgevlakte
tegenhanger. Plummer overtrof beide controles bij slechts 1/3 clusters. A644 leverde
144.57% van het totale geaggregeerde voordeel van Plummer ten opzichte van Gauss; A2029 en
A1795 vielen per saldo gunstiger uit voor Gauss. De opgeslagen “adversariële audit” van X-COP is een
interne zelfaudit van het uitvoeringspad, geen onafhankelijk opgestelde externe
beoordeling. De deterministische herberekening over de onderzoekstrajecten heen is bewaard in
aggregate_specificity_audit.json.
Standhoudende conclusie
Het bewijs ondersteunt een reproduceerbaar herverdelingseffect in geselecteerde diagnostische ruimten, geen universele verbetering. De eerste Jeans-kalibratie nam exact het basismodel over en leverde daardoor geen overgenomen verlaging op. Het directe canonieke-bronrecord bracht beide delta's na blootstelling iets onder nul, met een materieel klein totaaleffect. Het gecombineerde bewijs vereist of identificeert momenteel geen unieke fysieke kern of nieuwe kosmologische bronterm. Het traject met directe invoeging in de vergelijking voor X-COP voegt een zuivere richtingstoets op achtergehouden gegevens toe, maar de beperkingen rond generieke afvlakking en dezelfde profielfamilie blijven bestaan.